CIGAR
“In this game there are millions of ways to get beaten
but only 1 way to win – by finishing first”. *
(Bill Mott, trener Cigara)
“Standing still like this, he doesn’t really look all that impressive.
But come race day, he’s a different horse.
He grows bigger, like he’s been pumped up.
And look at the intelligence in those eyes”. *
(Bill Mott o Cigarze)
(foto:www.tbgreats.com)
Żaden koń, po zakończeniu kariery wyścigowej, nie został tak uroczyście pożegnany jak Cigar. Specjalnym wozem przewieziono go ulicami Nowego Jorku do największej sceny świata, Madison Square Garden. Tam, 16 tysięcy fanów zgotowało mu owacyjne i wzruszające pożegnanie. Tam też po raz ostatni dosiadł go dżokej Jerry Bailey.
Cigar: http://www.youtube.com/watch?v=jK6MKoM6LFc&feature=relatedCigar pozostawił tory wyścigowe z sumą zarobionych pieniędzy – $9.995.815, więcej niż jakikolwiek amerykański koń wyścigowy XX wieku.
Cigar był najbardziej ekscytującym i zadziwiającym koniem lat dziewięćdziesiątych.
„Trwał dłużej, wygrywał częściej, niósł większe ciężary i zarobił więcej pieniędzy niż prawie każdy inny wybitny koń wyścigowy jego czasów. Ale, to co naprawdę ustanowiło go osobną kategorią, to było to, czego on dokonał pomiędzy 28 X 1994 roku, a 13 VII 1996 roku, kiedy wygrał 16 wyścigów z rzędu, wyrównując tym rekord Citationa”.
„You’d love to have one 20% as game as Cigar” – chciałoby się mieć jednego [zawodnika], który miałby choć 20% takiej chęci walki co Cigar, skomentował Rick Pitino, trener uniwersyteckiej drużyny koszykarzy z Kentucky.
(webpages.charter.net)
Cigar urodził się 18 kwietnia 1990 roku w Country Life Farm w stanie Maryland. Ten duży, gniady koń był synem międzynarodowej gwiazdy turfu, og. Palace Music, który z kolei był wnukiem Northern Dancera, największego reproduktora drugiej polowy XX wieku. Matką Cigara była Solar Slew, córka wielkiego Seattle Slew. Cygar, miał więc odpowiednie referencje, żeby zostać wielkim koniem wyścigowym, ale musiało upłynąć kilka lat, aby ta wielkość zabłysła pełnym blaskiem. Właścicielem i hodowcą Cigara był Allen Paulson, magnat lotnictwa i pilot. Tego wyjątkowego konia nazwał na cześć aeronautycznego punktu kontrolnego w Zatoce Meksykanskiej. Trenerem Cigara został Alex Hassinger. Z powodu tendencji konia do podnoszenia tylnych nóg i próby kopania każdego, kto tylko się do niego nieopatrznie zbliżył, Cigar dostał przydomek „The Hammer”, czyli… młotek.
Cigar nie biegał jako dwulatek, zadebiutował 21 II 1993 roku w Kalifornii na torze Santa Anita, w wyścigu na piaszczystej nawierzchni (6 furlongów). Był to niestety nieudany debiut, koń skończył dopiero siódmy. Jego drugi start, i jednocześnie pierwsze zwycięstwo, miało miejsce 9 V w wyścigu Maiden Special Weight (6 furlongów) w Holywood Park, znów na „dirtcie.”
Maiden Special: http://www.youtube.com/watch?v=ExV6_msZDhI&feature=related
Trener chciał jednak, aby Cigar poszedł w ślady ojca, który był doskonałym biegaczem na trawie i zmienił mu nawierzchnię z piaszczystej na trawiastą. 23 V, równiez w Holywood Park, miał miejsce jego nieudany debiut „trawiasty” - był czwarty. Chociaż jego pochodzenie znamionowało mu przyszłość na trawie, to jednak Cigar, z siedmiu startów na tej nawierzchni, m.innymi w Ascot Handicap, Volante Handicap, Hollywood Derby (gdzie był dopiero 11), zdołał wygrać tylko raz, 18 VIII na torze w Del Mar. W dodatku odkryto odłamki kości w każdym z jego nadgarstków, a to wymagało zabiegu chirurgicznego.
(downthestretchphotos.com) (blognpnyskw.blogsport.com) (www.fbgreatc)
W następnym roku właściciel wysłał Cigara na Wschodnie Wybrzeże, gdzie są miększe tory na trawie, do stajni Billa Motta, jednego z wiodących trenerów w kraju. Nowy trener szybko docenił jak wspaniały balans ma Cigar: “U wielu koni czuje się, że one biegną. Mocno uderzają w ziemie i dają odczuć swój ciężki bieg. Ale z nim jest tak, że to jego nogi wykonują całą pracę – jego ciało się nie porusza”. Jerry Bailey, później stały dżokej Cigara, powiedział o nim: „On ma bardzo wydajną fulę. Jego kopyta ledwie muskają powierzchnię. Ironicznie, to się uważa za „krok turfu”. Spiker Tom Durkin też doceniał talent Cigara: “Jego balans jest perfekcyjny. Przypomina mi olimpijskiego czempiona Michaela Johnsona – prosta sylwetka, bez zbędnego ruchu, bez skazy w wykonaniu, jest perfekcyjny, naprężony i skupiony. Można ocenić jak koń biegnie — w trakcie jego wytężonej pracy — poprzez to jak trzyma swoją głowę. Głowa Cigara jest nieruchoma”...
(tbgreats.com)
Trener wystawił konia do wyścigu dopiero w lipcu, po prawie ośmiomiesięcznej przerwie, w Belmont Park pod dżokejem Mike’em Smithem. Jednak...znów porażka, Cigar był dopiero czwarty. Nowy trener nie osiągnął z koniem większych sukcesów niż Hassinger. Cigar przegrał na trawie 4 razy - wszystkie swe starty! W końcu Bill Mott postanowił zaeksperymentować i przywrócić Cigara do wyścigów na piaszczystej nawierzchni. 28 X 1994 roku wystawił go na Aquedukcie do jednomilowego wyścigu. W czasie gonitwy kibice przeżyli najbardziej zaskakujące półtorej minuty swojego życia, łącznie z trenerem, który nie mógł wręcz uwierzyć własnym oczom i zapomniawszy co trzyma w ręku, omal nie poparzył się gorącą czekoladą. Wszyscy patrzyli w zdumieniu, jak ten nieobliczalny koń swobodnie wygrywa - i to aż o 8 długości! „Cigar zmiażdżył swoich rywali...” krzyczal spiker Tom Durkin.
A to był dopiero początek drogi konia Billa Motta. Ten zdumiewający sukces - to wręcz eksplodujące zwycięstwo Cigara rozpoczęło jego wstrząsającą transformację w niezwykłego konia i zasygnalizowało początek wielkości. Przeniesienie Cigara z „turfu” na „dirt” odsłoniło jego wielki i prawdziwy talent, „na tej [piaszczystej] nawierzchni tylko niebo wydawało się limitem dla wschodzącej gwiazdy A.Paulsona”.
(tbgreats.com)
Bill Mott był pod wielkim wrażeniem i miesiąc później wystawił Cigara do wyścigu typu „stakes” – the NYRA Mile Handicap (którą później przekształcono w Cigar Mile). Cigarowi przyznano wagę 111 funtów. Cigar zwyciężył o siedem długości, pokonując przy tym dobrą grupę koni. Tak zakończył swój sezon czterolatkiem. W tym wyścigu Mike’a Smitha zastąpił Jerry Bailey, odtąd stały dżokej konia. O wzajemnym zrozumieniu i harmonii Baileya i Cigara pięknie wyraził się Tom Durkin: „Jerry Bailey jest idealny dla Cigara. Jeśli Bailey byłby koniem, to byłby Cigarem. Obaj dzielą się umiejętnościami, ale najwspanialszą ich wspólną cechą jest zaciętość do rywalizacji”.
NYRA Mile Handicap: http://www.youtube.com/watch?v=3gcnOkc483A&feature=related
(i1.iofferphoto.com)
W 1995 roku kariera pięcioletniego Cigara była po prostu perfekcyjna – dziesięć zwycięstw w dziesięciu startach. Cigar przeszedł przez kraj jak burza wygrywając wszędzie, gdzie tylko się pojawił, od Nowego Yorku po Kalifornie i Florydę. Swój nowy sezon rozpoczął 22 I od zwycięstwa w wyścigu w Gulfstream Park. Trzy tygodnie później, 11 II ponownie w Gulfstream, Cigar zmierzył się w Donn Handicap (1 i 1/8 mili) z Koniem Roku, Holy Bullem. Bull byl faworytem 3: 10, jednak Cigar szybko objął prowadzenie i wygrał o 5 i ½ długości.
Donn Handicap: http://www.youtube.com/watch?v=sIm-zH1nvhY&feature=relatedWielu uważało, że stało się tak przez kontuzję Bulla, który po tym wyścigu, musiał zakończyć już karierę. Ci sami sceptycy twierdzili, że w następnym wyścigu, w Gulfstream Handicap (1 i ¼ mili), Cigar dlatego tylko wygrał (i to aż o 7 i ½ długości), ponieważ ścigał się z dość słabą grupą koni. Wątpiący w jego talent zostali uciszeni w czasie wyścigu w Oaklawn Handicap (1 i 1/8 mili). Bill Mott później powiedział, że Oaklawn był pierwszym prawdziwym testem Cigara. 15 IV koń wygrał tam już ze znanymi i dobrymi końmi. W dodatku, podczas biegu Cigar został przypadkowo uderzony w głowę batem przez dżokeja konia Silver Goblin. Większość koni, po takim ciosie, straciłaby szybkość, ale nie Cigar. Tylko go to rozwścieczyło i sprawiło, że pogalopował błyskawicznie i jak wiatr oddalił się od całej gwiazdorskiej stawki. Dale Cordova dżokej jadący na Silver Goblin wspominal: “[Cigar] tylko wstrząsnął głową. Inny koń mógłby się poddać, ale on wprost popędził. Mój koń biegł wspaniale. Normalny koń nie dałby nam rady, ale Cigar nie był normalnym koniem”.
(racingmeridian.com)
Następnie, 13 V Cigar łatwo wygrał the Pimlico Special Handicap (1 i 3/16 mili). Był to już jego siódmy z rzędu triumf.
Pimlico Special Handicap: http://www.youtube.com/watch?v=mvI6DRqclzw&NR=13 VI wygrał o cztery długości Massachusetts Handicap w Suffolk Downs (1 i 1/16 mili).
Następne, dziewiąte z rzędu, zwycięstwo Cigar odniósł 2 VII w Hollywood Gold Cup Handicap (1 i ¼ mili), gdzie współzawodniczył z końmi najwyższej klasy. Został tam uderzony w głowę wielką grudą ziemi, pomimo tego, z zaciętością pogalopował do linii finiszowej. Wygrał o 3 i ½ długości niosąc 126 funtów i tym zwycięstwem oddalił ostatnich już sceptyków.
Hollywood Gold Cup Handicap: http://www.youtube.com/watch?v=PJvTayDe9As&NR=1 Następnie Cigar zwyciężył w dwóch wielkich wyścigach w Belmont Park, 16 IX wygrał The Woodward Stakes (1 i 1/8 mili) a 7 X The Jockey Club Gold Cup (1 i ¼ mili).
Fani Cigara czekali już tylko na Breeders Cup Classic rozgrywany 28 X w Belmont Park. Ten wspaniały wyścig o trzymilionową nagrodę stanowił, jak dotychczas, największe wyzwanie dla ich bohatera. Cigar miał za sobą długi sezon, bez porządnego odpoczynku, a musiał współzawodniczyć z wypoczętymi końmi, na błotnistym torze (którego nie lubił) i z dalekiej pozycji (miał dziesiąty numer startowy). Jednak fani bardzo w niego wierzyli i „wybrali go” jako faworyta.
(assets.espn.go.com) Cigar i trener Bill Mott (recehorsebook.com)
(tbgreats.com)
Tom Durkin komentował: „Cigar wspaniale z dramatycznym pośpiechem obejmuje prowadzenie...ma do przebycia 3 furlongi, i Jerry Bailey puszcza go wolno...i kieruje go do bandy, podczas gdy inne konie biorą ostatni zakręt. Unccounted For jest od wewnątrz... pozostało ćwierć mili, żeby Cigar mógł zakończyć swój idealny sezon!... Biegnie ostatni furlong prowadząc dwie i pół długości, i Jerry Bailey prosi Cigara o największy wysiłek!... L’Carriere spada na drugą pozycję, po wewnętrznej Unaccounted For, na zewnątrz, Soul of the Matter...I tu jest!.. niezrównany, niezwyciężony, niepokonany Cigar!”.
Breeders Cup Classic: http://www.youtube.com/watch?v=ydT4SRxZT1Y&feature=relatedJak mówi poemat napisany na drzwiach stajni Billa Motta: „I oto prowadzenie, którego szukałeś. I kiedy patrzysz im [koniom] w oczy. Musisz łamać im serca, kiedy je mijasz”.
Tak, pięknym i zdecydowanym zwycięstwem Cigar musiał złamać serca swoim przeciwnikom. Wygrał o 2 i ½ długości oraz ustanowił rekord „stakes” 1: 59 i 2/5 dla 1 i ¼ mili. Zwiększył też liczbę kolejnych zwycięstw do dwunastu.
Cigaromania coraz bardziej ogarniała kibiców, Cigar był dla nich skarbem Ameryki, wyścigową supergwiazdą. Obserwatorzy zastanawiali się tylko, jak długo ten zadziwiający koń będzie mógł tak fantastycznie biegać bez kontuzji, i kiedy jakiś szybszy koń go pokona. Pod koniec roku Cigarowi zostały nadane tytuły: Czempion Starszych Koni (Champion Older Male) oraz Koń Roku, tytuł najbardziej prestiżowy ze wszystkich. Tylko w tym jednym sezonie koń zarobił $4 819 800. I pomyśleć, że jeszcze rok wcześniej Cigar miał na koncie osiem przegranych wyścigów z rzędu.
(spectacularbids.com)
Po tym sezonie właściciel Allen Paulson musiał podjąć decyzję co do dalszych losów Cigara. Przemysł koński późnych lat XX wieku właścicielom najlepszych koni jako główny cel narzucił hodowlę zamiast wyścigów. „W latach 1971 – 2000 z siedemnastu ogierów posiadających tytuł Konia Roku, pięciu skończyło karierę w wieku trzech lat, pięciu w wieku czterech lat, sześciu w wieku pięciu lat. Tylko jeden ścigał się w wieku sześciu lat – Cigar... Allen Paulson zdawał sobie sprawę, ile dla wyścigów znaczy taki koń jak Cigar, jak bezcenny jest dla tego sportu w naglącej potrzebie pozytywnej reklamy”. Był tez przekonany, że Cigar jest w stanie wyrównać rekord Citationa w liczbie kolejnych wygranych wyścigów, a może nawet i go pobić. A.Paulson, ryzykant i sportowiec, postanowił „toczyć kości dalej i zobaczyć, jak daleko jego czempion dotrze”. Zdecydował, więc że Cigar wróci do wyścigów w przyszłym roku. W ten sposób, zamiast spokojnej hodowli Cigar dostał jedynie przerwę na zimę.
(thoroughbredchampions.com)
W 1996 roku sześcioletni Cigar kontynuował swoją zwycięską drogę. 10 II po raz drugi zwyciężył w Gulfstream Park w Donn Handicap, gdzie niósł 128 funtów, o 13 więcej niż rok wcześniej. Było to zwycięstwo nr 13 i już wszyscy kibice rozpoczęli odliczanie.
Donn Habdicap: http://www.youtube.com/watch?v=JpWaTTcD9T0&feature=relatedTymczasem na Cigara czekało nowe wielkie wyzwanie – inauguracyjny Dubai World Cup ( 1 i ¼ mili) z nagrodą $4 mln. Wysłano, więc go do dalekich Emiratów Arabskich. W międzyczasie w jego kopycie odkryto pękniecie, które pospiesznie leczono. Przez to jednak miał przerwy w treningu i nie został perfekcyjnie przygotowany.
27 III na torze w Nad Al Sheba w Dubaju Cigar zmierzył się ze światową czołówką koni, w tym ze starymi znajomymi, Soul of the Matter i L’Carriere. Po dramatycznej walce, zwyciężył o ½ długości.
Dubai Word Cup: http://www.youtube.com/watch?v=ER5-uGMCQHo&feature=related
(godolphin.com)
Cigar zdobył świat! Zwycięstwo to – nr 14, objawiło „wszem i wobec” najwspanialszą gwiazdę lat dziewięćdziesiątych. Wygrywając, Cigar zademonstrował swoją wyższość nad najwybitniejszymi końmi świata, stał się globalnym koniem wyścigowym. Najlepszy koń w Ameryce dostał nowy nieoficjalny tytuł „Konia Świata.” Cigar powrócił do kraju jak witany bohater. Wszyscy fani wyścigów kochali tego dużego gniadego konia, który nikogo z nich nie zawiódł i który na ich oczach tworzył historię, „był największym koniem wyścigowym dwóch dekad”. Jednak to Citation wciąż „niósł” rekord szesnastu zwycięstw z rzędu. Wierzono, że wyrównanie, czy nawet pobicie tego rekordu, leży w zasięgu Cigara. Tymczasem koń przez parę miesięcy leczył, wciąż istniejące, pęknięcie kopyta i odpoczywał.
(tbgreats.com)
1 VI Cigar biegł znowu w Suffolk Downs w Massachusetts Handicap. Mott i Paulson zaakceptowali wagę 130 funtów. Pierwszy raz wyznaczono Cigarowi tak dużą wagę, rzadką w latach dziewięćdziesiątych. Jednak obciążenie nie stanowiło większego problemu dla Cigara, spokojnie przybiegł pierwszy. A więc zwycięstwo nr 15! Jego fani wciąż zadawali sobie pytanie – „Could he tie the champion Citation’s record?” – Czy zdoła wyrównać rekord Citationa? Czy uda mu się zdobyć „Sweet 16” – słodką szesnastkę? Wszyscy czekali na kolejne, 16 już zwycięstwo. Napięcie wciąż rosło.
(horse-races.net)
Cigara wysłano do Chicago na Arlington Citation Challenge (1 i 1/8 m), gdzie 13 VII miał zmierzyć się z groźnymi przeciwnikami. Znów niósł 130 funtów.
Michael Wrona komentował: „Cigar i Dramatic Gold biegną razem…Honour and Glory spada na trzecią pozycję…Cigar prowadząc o pół długości biegnie do ósmego punktu pomiaru... Dramatic Gold biegnie doskonale po wewnętrznej... ale Cigar trzyma odstęp... Zaczyna teraz przyspieszać! Cigar jest rozpędzonym, niezatrzymywalnym dynamem! Tłum oklaskuje czempiona...(zwycięzcę szesnastu zwycięstw z rzędu) podczas gdy Cigar przyjmuje koronę nieśmiertelności!”…
Arlington Citation Challenge: http://www.youtube.com/watch?v=NzjgErXMvkM&feature=relatedCigar po raz kolejny kompletnie zdominował stawkę koni na torze i zwyciężył o 3 i ½ długości. Entuzjastyczny tłum i telewizyjna widownia byli świadkami jego wspaniałego triumfu. Kiedy Jerry Bailey przyprowadził Cigara do Ringu Zwycięzców koń dostał, aż dwudziesto-minutową owację. Zwyciężając szesnasty wyścig z rzędu Cigar wyrównał osiągnięcie innego wielkiego czempiona, zdobywcy Triple Crown – Citationa. Wyrównał rekord, który trwał nie pobity prawie 50 lat! Dokonał tego ten sam Cigar, o którym nikt nie słyszał w wieku dwóch i trzech lat, który, w początkowym okresie swojej kariery, przegrał aż 11 startów. Ten właśnie koń stał się teraz nową legendą, bohaterem Ameryki, który dorównał wielkim koniom z dawnych lat. Jak powiedział o Cigarze jego trener Bill Mott: “On jest najlepszym koniem, jakiego kiedykolwiek trenowałem. On może być najlepszym koniem, jakiego ktokolwiek trenował”.
(z.about.com)
Niestety, pasmo sukcesów skończyło się miesiąc później w Pacific Classic (1 i ¼ mili). 10 VIII na torze w Del Mar koń Dare and Go, biegnący z szansami 30: 1, ogłuszył rzesze fanów Wielkiego Cigara pokonując ich bohatera o 3 i ½ długości… Krytycy stwierdzili, że Bailey za bardzo skupił się na prowadzącym Siphonie lekceważąc inne konie. Jednak przyczyną mogła też być natrętna uwaga mediów, stres podróży, czy wreszcie wyczerpanie. Poza trenerem Dare and Go nikogo więcej nie ucieszył rezultat wyścigu. Wielu fanów rozpaczało długo nie mogąc uwierzyć, że ich czempion, zwycięski prawie od dwóch lat, został w końcu pokonany. Cigar pobity? Jak to możliwe? To było tak bardzo, bardzo nieprawdopodobne!
Allen Paulson powiedział: “Ten wyścig był rozczarowaniem dla publiczności, ale największym rozczarowaniem był dla konia”. Cigar był smutny i nie miał apetytu. Jak zauważył Jerry Bailey: „On wiedział, dobrze wiedział. Odczuł tę przegraną osobiście. Był przygnębiony”. Po tej porażce Cigar nie był już takim samym koniem jak przedtem, „stracił tempo i stał się łatwiejszy do zranienia”.
14 IX ponownie wygrał The Woodward Stakes - ale było to jednak już jego ostatnie zwycięstwo.
Woodward Stakes: http://www.youtube.com/watch?v=raK2IZE4Bik&feature=related
(theage.com)
Niedługo potem został pokonany w The Jockey Club Gold Cup przez trzyletniego, nowego czempiona – Skip Away. Ostatnim startem Cigara był Breeders’ Cup Classic na torze Woodbine w Kanadzie. 26 X zmierzył się tam z bardzo silną grupą koni. Cigar za późno zaczął przyspieszać i skończył trzeci, pokonany tylko o nos i głowę. Był to najgorszy finisz Cigara, odkąd powrócił na „dirt,” ale też i najlepszy, doceniając dobry i uczciwy wysiłek, jaki włożył w te swoje, ostatnie już przyspieszenie.
Allen Paulson widział, że to nie jest już ten sam koń, który wygrywał wyścig za wyścigiem i że nadszedł czas, żeby zakończyć jego karierę i pozwolić mu odejść w pełnym blasku. Cigar pożegnał się z wyścigami jak bohater. Pod koniec 1996 roku odszedł na emeryturę jako najbogatszy koń wyścigowy. Pobił rekord Alysheby w zarabianiu pieniędzy stając się pierwszym amerykańskim koniem wyścigowym z rachunkiem ponad $ 9 mln, zarobił dokładnie $9 999 815. Dopiero po dwunastu latach Curlin, wygrywając The Jockey Club Gold Cup, pobił rekord Wielkiego Cigara zostając najbogatszym koniem Ameryki.
(z.about.com)
Cigar „stawił czoła 116 przeciwnikom, bijąc każdego z nich i wyrównując rekord kolejnych zwycięstw nieśmiertelnego Citationa, ustanowiony prawie pół wieku wcześniej. Dokonał tego dzięki ciężkiej pracy, jednak nie zrobił tego w starodawnym stylu. Cigar jest prawdziwym wzorem nowoczesnego konia wyścigowego”. I chociaż Cigar nie złamał rekordu Citationa, to jednak wyrównał ten rekord, i jak dotąd, żadnemu czempionowi nie udało się dołączyć do tych dwóch wspaniałych koni. Pod koniec roku, jak było do przewidzenia, Cigar został wybrany po raz drugi Koniem Roku i Czempionem Starszych Koni.
Powyścigowa kariera Cigara niestety nie poszła tak jak planowano. Allen Paulson za $25 mln. sprzedał 75% udziałów w koniu dla Johna Magniera i jego Coolmore. Cigar został więc przetransportowany do Ashford Stud w Versailles w Kentucky. Hodowcy całego świata pragnęli uzyskać jego usługi jako reproduktora. Zabiegali o tego Cigara, „który połączył szybkość, siłę i energię na torze ze wspaniałą budową ciała i rodowodem pełnym niesamowitych historii”. Dostarczono mu więc najlepsze klacze. Jednak żadna z nich nie została zaźrebiona, nie pojawił się ani jeden źrebak. Okazało się, że Cigar jest bezpłodny. Wcześniej A.Paulson przezornie ubezpieczył się na taki wypadek, i w efekcie sum $25mln. została mu wypłacona, natomiast Cigar przeszedł na własność towarzystwa ubezpieczeniowego. Badania konia kontynuowano jeszcze przez ponad 2 lata, jednak „od Assaulta w latach czterdziestych żaden koń tej rangi nie okazał się tak beznadziejnie, tragicznie bezpłodny”.
(tbgreats.com) (spectacularsbids.com) (allhorsepark.com)
Cigar nie został odizolowany na prywatnej farmie. W 1999 roku wysłano go do Horse Park (Parku Konia) w Kentucky i umieszczono jako „ambasadora dobrej woli” dla wyścigów w the Hall of Champions (Galerii Czempionow). Tam właśnie wielu jego fanów ma okazję ponownie ujrzeć swojego idola.
Cigar został nazwany Koniem Wyścigowym Dekady Lat Dziewięćdziesiątych. Ożywił przemysł wyścigowy „schwytał wyobraźnię fanów wyścigów bardziej niż jakikolwiek koń od czasów niepowtarzalnego Secretariata”. Jerry Bailey oddał hołd Cigarowi słowami: „Najbardziej charyzmatyczny koń, z jakim przebywałem. Zacząłem naprawdę kochać konie dopiero, gdy jeździłem na Cygarze”. Wyznał taż ze smutkiem, że nigdy nie bedzie już drugiego takiego konia jak Cigar.
Można też przytoczyć słowa, jakimi opisywał Cigara i uwielbienie tego konia dla wyścigów: „Chcialbym, aby każdy mógł widzieć go w momencie, gdy jest siodłany. Jest spokojny i skupiony, ale wtedy powiększa się i staje tym super koniem. Kiedy siedzę na nim w maszynie startowej, czuję się jak gdybym siedział na balonie, czekam na otwarcie drzwiczek, żeby pozwolić powietrzu wystrzelić jak z rakiety”.
Cigar i Jerry Bailey
(assets.espn.go.com)
W 2002 roku Cigara wprowadzono do National Museum of Racing and Hall of Fame. W II 1997 roku w Gulfstream Park na Florydzie odsłonięto jego statuę z brązu. W tym też roku na Aquedukcie NYRA Mile zmieniona została na Cigar Mile Handicap (w tym wyścigu miało miejsce jego drugie zwycięstwo i pierwsze w „stakes.”) Znamienne są słowa Billa Motta, kiedy w parę tygodni po Breeders’ Cup nakazał Baileyowi wsiąść na Cigara i pospacerować wzdłuż stajni. Powiedział wtedy: „W pewnym sensie chciałem, aby oni wspólnie delektowali się tym rokiem. Żaden z nas – ani ja, ani Jerry, ani pan Paulson – może nigdy więcej już nie będzie częścią czegoś tak specjalnego i cudownego”.
(foto:horseracing.about.com)
Na liście – 100 Najwybitniejszych Koni Wyścigowych XX wieku, opublikowanej przez The Blood-Horse Magazine Cigar został uszeregowany na 18 miejscu.
* „W tej grze są miliony dróg, żeby zostać pokonanym
Ale jest tylko jedna droga żeby wygrać – finiszując pierwszym”. (
Bill Mott, trener Cigara)
* „Stojąc bez ruchu w ten sposób, on naprawdę nie wygląda imponująco.
Ale kiedy nadchodzi dzień wyścigu, jest już innym koniem.
Staje się większy, jak gdyby był napompowany.
I spójrz ile inteligencji w tych oczach”.
(Bill Mott o Cigarze)
(spectacularbids.com)
Cigar: http://www.youtube.com/watch?v=aMBsMrYaa3M&feature=related
Tłumaczenie i opracowanie tekstu Katarzyna Gaworek
Współpraca Nova Racing
BIBLIOGRAFIA
Thoroughbred Champions. Top 100 Racehorses of the 20th Century
The Blood-Horse, Inc. Lexington, Kentucky, 1999 Str. 78-81
Racing Through the Century The Story of Thoroughbred Racing in America
By Mary Simon Bowtie Press Irvine, California, 2002 Str. 274-275
Cigar – wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Cigar_(horse)Cigar’s Biography http://www.tbgreats.com/cigar/bio.html
Cigar http://www.thoroughbredchampions.com/biographies/cigar.htmThe smoke from Cigar http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,984314-2,00.htmlCigar [Afficionando]
http://www.winespectator.com/Cigar/CA_Archives/CA_Show_Article/0,2322,582,00.htmlOficjalna strona Cygara
http://www.cmgww.com/sports/cigar/index.htmlCigar Fun Club/ pedigree and races http://members.tripod.com/~Cigar_Fan/pedigree.html
